Największą rolę w dermatologii odgrywa uczulenie w stosunku do grupy para, znamienne dla związków chemicznych o pierścieniu benzolowym. Typowym przykładem takiego uczulenia jest występowanie objawów alergicznych jednocześnie w stosunku do takich związków, jak prokaina, sulfonamidy, para-fenylodwuamina, kwas paraaminosalicylowy i para-aminobenzoesowy. Wszystkie te związki są pochodnymi kwasu benzoesowego. Jako przykład alergii na grupę para- przytoczyć można również rozwój osutek po sulfonamidach u tych osób, które uczuliły się na środki znieczulające miejscowo lufo na para--fenylodwuaminę, używaną w farbach do włosów i do futer. W alergii typu wczesnego dominują zaburzenia ze strony układu krążenia oraz zaburzenia spowodowane zwiększoną przepuszczalnością drobnych naczyń skóry (wstrząs anafilaktyczny, pokrzywka alergiczna, choroba posurowicza). W alergii tej dochodzi do wiązania się alergenu z wolno krążącymi lub związanymi z komórkami immunoglobulinami, głównie IgE, co powoduje przechodzenie do krwi i płynów tkankowych mediatorów zapalenia alergicznego.
powierzchnie biurowe psychoterapia warszawa Dobre soczewki kontaktowe dla każdych oczów.