Zaburzenia rozwojowe dotyczyć mogą wyłącznie skóry albo także narządów różnicujących się z innych listków zarodkowych. Ok. 2% dzieci rodzi się z zaburzeniami rozwojowymi uniemożliwiającymi dalsze życie. W powstawaniu zaburzeń rozwojowych odgrywają przyczynową rolą czynniki zewnętrzne lub genetyczne. Te ostatnie dziedziczą się lub są skutkiem mutacji. Dermatozy uwarunkowane genetycznie określa sią wspólnym terminem genodetmatozy. W ich rozwoju czynniki zewnętrzne, środowiskowe nie odgrywają istotnej roli. Czynniki zewnętrzne. Płód we wczesnym okresie swego rozwoju jest szczególnie wrażliwy na zewnętrzne czynniki szkodliwe, takie jak: leki, promienie X, zakażenia wirusowe, zaburzenia krążeniowe, wpływy hormonalne i sposób odżywiania się matki. Z leków wpływać mogą uszkadzające na płód: cytostatyki (metotreksat, Imuran), tetracykliny, pochodne fenotiazyny, kortykosteroidy, witamina D, fenylobutazon, gryzeofulwina, leki przeciwzimnicze oraz inne. Ze względu na ochronę płodu ciężarne nie mogą przyjmować tych leków, zwłaszcza w pierwszym okresie ciąży. Kobiety leczone przewlekle tymi lekami powinny wystrzegać się zachodzenia w ciążę aż do upływu l roku od czasu ich odstawienia. Zaburzenia rozwojowe stanowią dużą grupą chorób, niejednolitą pod względem klinicznym i klasyfikacyjnym. Wyodrębnia się praktycznie: defekty rozwojowe (tu nie omawiane), znamiona i genodermatozy (przedstawione tylko orientacyjnie).
pierwsze objawy ciąży pozycjonowanie masaż niemowląt