Choroby skóry

Leczenie naczyniaka jamistego

Za postępowanie z wyboru uchodzi ograniczenie się do okresowej kontroli dzieci, ze względu na ostateczne samoistne ł trwałe ustępowanie ognisk. Stosowane dawniej szeroko naświetlania naczyniaków promieniami X celem przyspieszenia ich inwolucji uważa się za zbędne, a nawet szkodliwe. Podyktowane to jest możliwością rozwoju późniejszych uszkodzeń rentgenowskich skóry, zahamowania wzrostu kości, uszkodzenia gonad oraz gruczołu piersiowego lub tarczycy. Wyniki czynnego leczenia naczyniaków promieniami X i radem uważa się obecnie za kosmetycznie gorsze w porównaniu z postępowaniem zachowawczym. W części przypadków, zwłaszcza w jamistych naczyniakach podskórnych, przeprowadza się chirurgiczny zabieg, nie wcześniej niż w 3—5 roku życia. Ustępowanie tych naczyniaków próbuje się niekiedy przyspieszyć przez wstrzykiwanie do nich leków powodujących zarastanie naczyń, np. 30% glukozy. Do środka guza wstrzykuje się 0,1—0,5 ml tego roztworu w odstępach co 2 tygodnie lub co miesiąc, uzyskując często korzystne wyniki. Znamię naczyniowe płaskie wykazuje znacznie mniejszą skłonność do samoistnego ustępowania. Znamiona te próbuje się leczyć za pomocą powierzchownego zamrażania śniegiem kwasu węglowego (krioterapia). Zabieg trwa od 5 do 20 sekund, powtarza się go w odstępach co 2 tygodnie, po ustąpieniu poprzedniego odczynu.
koraliki drewniane Psycholog Sosnowiec gain bolic