Przez symptomatologię podmiotową rozumie się zespół dolegliwości zgłaszanych przez chorych, zarówno skarg miejscowych, jak i ogólnych. Skala dolegliwości wahać się tu może w szerokich granicach, a chorzy zgłaszać mogą takie skargi, jak pieczenie i uczucie napięcia skóry, bolesność, świąd i związaną z nim konieczność drapania skóry, uczucie ogólnego zdenerwowania, bezsenność, dreszcze, gorączkę i ograniczenie zdolności do wykonywania pracy. Takie dermatozy, jak erytrodermie, pęcherzyca, ostry toczeń rumieniowaty, wpływają upośledzające na stan ogólny chorych, a w okresie późniejszym powodują ich wyniszczenie. Dysproporcja między błahym charakterem dermatozy a nasilonym zespołem skarg z reguły wiąże się z nerwowym pobudzeniem chorych, przy czym duże znaczenie może tu mieć również obawa przed następstwami choroby. Osobnicy chwiejni emocjonalnie są skłonni do znacznego wyolbrzymiania swych dolegliwości, co cechuje także symulantów. Zdolność odczuwania świądu jest bardzo różna u różnych chorych dotkniętych tą samą dermatoza. Świąd może występować w różnych porach dnia, mieć charakter napadowy lub zależny od zmiany opatrunku.
Noclegi Zakopane praca bydgoszcz dieta śródziemnomorska