Obrzęk zapalny (oedema inflammatorium) stanowi stan pośredni między obrzękiem a ostrym zapaleniem skóry. Rozsuwając podścielisko skóry obrzęk powoduje bolesność; przy uciśnięciu skóry palcem tworzy się na niej dołek znikający tym wolniej, im obrzęk zapalny jest bardziej utrwalony. Obrzęk zapalny jest charakterystyczny , dla pierwszego okresu zastoinowego zapalenia skóry podudzia (stasis dermatitis), stanowi jeden z objawów róży (erysipelas), może wikłać objaw pierwotny w kile (oedema induratum). Obrzęk limfatyczny (lymphoedema) rozwija się jako skutek niedrożności naczyń chłonnych spowodowanej uciskiem na naczynia z zewnątrz, w trakcie szerzenia się nowotworów złośliwych drogą naczyń chłonnych, może być również wynikiem zarastania naczyń. Niekiedy obrzęk limfatyczny powstaje w następstwie chirurgicznego usunięcia węzłów chłonnych, np. pachowych przy radykalnej operacji raka gruczołu piersiowego. Dłużej trwający obrzęk może stanowić bodziec do rozplemu tkanki łącznej skóry, a czasami powoduje również jej tarodawkowanie. Stan taki prowadzi do rozwoju słoniowatości (elephan-tiasis). Stwardnienie skóry (sclerosis, pachy dermia) spowodowane jest przerostem włókien klejorodnych, które tworzą beleczkowate zgrubienia. Objęta stwardnieniem skóra nie daje się ująć w fałd ze względu na ścisłe zespolenie z głębszymi tkankami; ognisko takie jest wygładzone, często odbarwione i błyszczące, w skórze dochodzi do zaniku przydatków. Ze stanem takim spotykamy się w twardzinie skóry oraz w owrzodzeniach pozakrzepowych podudzi.
diety Opieka Niemcy lidl24h