W rozpoznaniu chorób skóry (dermatoz) kierujemy się symptomatologią przedmiotową, czyli zmianami morfologicznymi skóry powodowanymi przez chorobę, oraz symptomatologią podmiotową, czyli dolegliwościami zgłaszanymi przez chorych. Podobnie jak w innych działach medycyny, w rozpoznawaniu dermatoz są pomocne wyniki badań dodatkowych i laboratoryjnych. Powtarzającymi się zmianami w różnych etiologicznie dermatozach są tzw. wykwity zasadnicze (efflorescentiae), stanowiące określone rodzaje reagowania skóry na bodziec chorobowy. Rozróżnia się: wykwity pierwotne, czyli podstawowe elementy morfotyczne, które można określić jako najsilniejszą reakcję skóry na bodziec chorobowy; wykwity wtórne, które powstają albo w związku z ustępowaniem wykwitów pierwotnych, albo stanowią etap ich klinicznego rozwoju. Podział na wykwity pierwotne i wtórne nie jest ścisły i ma zasadniczo charakter umowny, służy on celom praktycznym i orientacyjnym. Przy ocenie pierwotnych i wtórnych wykwitów należy pamiętać, że skóra ma ograniczone możliwości reagowania na czynniki szkodliwe. W związku z powyższym nie należy nigdy przeceniać różnicoworozpoznawczego znaczenia poszczególnych wykwitów, gdyż te same wykwity mogą być powodowane przez różne czynniki chorobowe, a z drugiej strony różne bodźce chorobowe mogą powodować rozwój tych samych wykwitów.
odżywki sklep gabinet stomatologiczny opole tania tomografia warszawa