Grudka (papula) jest wykwitem w zasadzie drobnym, wystającym ponad poziom skóry, dotykowo wyczuwalnym, o średnicy wielkości od łebka szpilki do 0,5—l cm, o różnym zabarwieniu, kształcie i powierzchni. Istotą grudki jest albo przerost komórek naskórka, albo skupienie nacieku w naskórku i skórze właściwej; grudki mogą trwać różnie długo, wszystkie one nie pozostawiają po sobie blizny. W zależności od składu tkankowego grudki dzieli się na: naskórkowe, powstające w wyniku przerostu komórek naskórka; grudki takie występują w brodawkach płaskich młodocianych (verrucae pla-nae iuveniles); grudki te mają żółtawe zabarwienie; skórne, polegające na wystąpieniu okołonaczyniowego nacieku w skórze właściwej lub na nagromadzeniu się substancji złogowych o cechach lipidów. Przykładem pierwszego rodzaju są grudki w kile wtórnej, drugiego kępki żółte (xanthoma); współudział zapalnie rozszerzonych naczyń powoduje to, że grudki kiłowe są czerwonawe; skórno-naskórkowe, których istotą jest jednoczesny przerost komórek naskórka i skupienie nacieku w skórze; przykładem tych grudek są wykwity w łuszczycy i liszaju płaskim. Grudki mogą wchłaniać się całkowicie, mogą złuszczać się, wikłać się nadżerką, owrzodzeniem, pokrywać się strupem, przerastać. Największe zróżnicowanie morfologiczne grudek spotyka się w kile wtórnej; zależy to od intensywności i czasu trwania nacieku, różnego zachowania się naskórka i dodatkowego zakażenia grudek.
lg swift leasing supermarket