Dane ogólne. Z czterech fizjologicznych barwników występujących w skórze: oksyhemoglobiny, zredukowanej hemoglobiny, karotenu i melaniny — ten ostatni decyduje w głównej mierze o zabarwieniu skóry. Barwa jej jest wypadkową ilości melaniny i optycznego rozproszenia światła w skórze. Powstawanie melaniny jest zjawiskiem złożonym, na które mają wpływ zarówno czynniki wewnątrzustrojowe, jak i zewnętrzne. Melaninę, której barwa waha się od czerwonopomarańczowej do brunatnej, wytwarzają melanocyty znajdujące się głównie w warstwie podstawnej naskórka. Barwnik ten przenoszony jest na inne komórki naskórka za pośrednictwem drzewkowatych wypustek melanocytów. Przy głębokim umiejscowieniu ziarenek, np. w melanoforach skóry lub w opuszce włosa — melaniną prześwituje niebieskawo. Neuroektodermalne pochodzenie melanocytów nie budzi żadnych wątpliwości. Melanocyty cechuje zdolność przemieszczania się. Część autorów uważa melanocyty za jednokomórkowy gruczoł, który wydziela melaninę do sąsiadujących z nim komórek podstawnych naskórka. Melanocyty spotyka się. prawie w każdej tkance, najwięcej ich jednak jest poza warstwą podstawną naskórka, w mieszkach włosowych, oku, oponach mózgowych, wokół naczyń krwionośnych, nerwów obwodowych i splotu współczulnego.
Creatine micronized zaćma gabinet masażu poznań