Mechaniczną ochronę skóry warunkuje ponadto gęste utkanie komórkowe w warstwie kolczystej, obecność tonofibryli (tzw. włókienek oporowych) oraz faliste zazębianie się naskórka ze skórą właściwą. Wielkie znaczenie w zachowaniu sprawności bariery mechanicznej skóry ma również warstwa rogowa, a szczególnie jej dolna część. Tworzy ona cienką, spoistą blaszkę, która uniemożliwia przenikanie substancji obcych oraz leków do warstwy żywej naskórka. Stwierdzono, że bariera skóry przestaje działać, gdy dolna część warstwy rogowej ulegnie zniszczeniu. Pozbawiona swej warstwy rogowej skóra, np. w następstwie zdarcia tej warstwy przez kilkakrotnie naklejany plaster — wchłania łatwo związki rozpuszczalne w wodzie. Tak uszkodzona skóra traci również łatwo wodę na zewnątrz. Do odnowy bariery dochodzi w czasie ok. 12 h. Znaczenie warstwy rogowej nie ogranicza się tylko do jej funkcji mechanicznej. Ważnym czynnikiem jest również stan fizyczno--chemiczny tej warstwy. Chodzi tu o obecność na skórze cienkiego płaszcza lipidowego, będącego wynikiem wiązania przez warstwę rogową łoju skórnego. Lipidy gruczołowe gromadzą się w większej ilości w ujściach mieszków włosowych oraz w fałdach skóry. Wspólnie z lipidami warstwy rogowej łój gruczołowy tworzy emulsję na powierzchni skóry; intensywne pocenie się zmniejsza ilość lipidów znajdujących się na powierzchni. Po odtłuszczeniu skóry lipidy ulegają odnowie w okresie ok. l h, do tego czasu jednak skóra jest o wiele wrażliwsza na szkodliwe czynniki chemiczne.
Zhaoxin bakugan gry grzybica pochwy