Paznokieć rośnie od obłączka, a świeżo wytworzona jego część jest początkowo zakryta skórą. Ustawiczne dzielenie się komórek w obrębie obłączka przesuwa płytkę ku przodowi, czyniąc koniecznym jej okresowe obcinanie. Rogowaciejące komórki płytki, zawierające przez cały czas jądra, ulegają spłaszczeniu w jej części powierzchniowej. Po chirurgicznym usunięciu paznokcia dochodzi do odrostu płytki nie tylko z obłączka, lecz również od strony łoża paznokcia. Uszkodzenie łoża paznokcia przy zbyt brutalnym usunięciu blaszki może spowodować jej nieodrastanie. W części brzeżnej blaszki paznokcia są przykryte podłużnymi wałami skórnymi. Wzrost paznokcia trwa nieprzerwanie od 5 miesiąca życia płodowego aż do śmierci osobnika. Ciężkie ogólnoustrojowe choroby, a zwłaszcza zatrucia i choroby zakaźne, mogą powodować czasowe zahamowanie wzrostu płytek paznokciowych, w następstwie czego dochodzi do powstania poprzecznych bruzd, odpowiednio do powtarzających się szkodliwych bodźców. Ponieważ paznokieć przesuwa się ku obwodowi przeciętnie o l mm tygodniowo, można na podstawie odległości bruzdy poprzecznej od obłączka podać w przybliżeniu czas, w którym doszło do zahamowania tworzenia się paznokcia. Paznokcie rosną najszybciej w wieku młodym, przy czym płytki palców rąk tworzą się szybciej niż płytki palców stóp.
zaćma psycholog poznań Reduxil