Pocenie się jest czynnością odruchową, występującą automatycznie po przekroczeniu temperatury otoczenia 304—305 K (31—32°C). Pot wydziela się naprzemiennie, z okresami przerw dla kolejnych skupień gruczołowych. Nawet przy braku widocznego pocenia się czynność ta jest tylko pozornie zahamowana, a drobne, niewidoczne kropelki potu wyparowują stale z powierzchni skóry. Niezależnie od czynności gruczołów potowych naskórek traci pewną ilość wody przez wyparowywanie. Pot jest płynem zawierającym w 98% wodę; obecne są w nim: chlorek sodowy, mocznik, kwas moczowy i amoniak, co jednak nie ma praktycznego znaczenia w wydalaniu i nie jest w stanie odciążyć ustroju przy chorobach nerek. Gruczoły apokrynowe. Występują tylko w niektórych okolicach ciała: w obrębie pach, brodawek sutkowych, pępka, linii środkowej ciała, wzgórka łonowego, narządów płciowych zewnętrznych, odbytu i krocza. Anatomicznie nie różnią się one od gruczołów ekranowych, jednak ich część wydzielnicza -jest bardziej rozwinięta, są one ponadto usytuowane głębiej w tkance podskórnej. Rozwojowo gruczoły te związane są z mieszkami włosowymi. Proces wydzielniczy tych gruczołów kończy się częściowym rozpadem komórek, co stanowi o istocie tzw. wydzielania apokrynowego. Gruczoły apokrynowe oddziaływają na bodźce adrenergiczne. Swoista wydzielina ich wyróżnia się mniejszą kwaśnością, ma swoistą woń i barwę, a po wyschnięciu tworzy cienki film na powierzchni skóry. Gruczoły te rozpoczynają swą czynność w okresie pokwitania.
rak healinghands.pl czyszczenie verticali warszawa