Znajdują się w zmiennej liczbie w warstwie podbrodawkowej. Anatomicznie są to bezpośrednie anastomozy tętniczo-żylne, umożliwiające przemieszczanie się krwi z jednego do drugiego układu, z wyłączeniem tętniczek końcowych i naczyń włosowatych. Miejscami szczególnie licznego występowania kłębków są macierze i wały paznokciowe oraz opuszki palców rąk i nóg. Kłębki naczyniowe mają duże znaczenie w termoregulacji ustroju, nie służą zaś odżywianiu skóry. Szczególnie w warstwie podbrodawkowej otacza naczynia warstwa tkanki łącznej bogatej w komórki, a ubogiej we włókna. Stanowi ona zewnętrzną warstwę ściany naczynia i nosi nazwę przydanki naczyniowej. Ta warstwa, mająca budowę mezenchymalną, spełnia czynności obronne i regeneracyjne \v procesach zapalnych skóry. W skórze właściwej zapoczątkowuje je system przestrzeni chłonnych znajdujących się w warstwie brodawkowej skóry, w sąsiedztwie przydatków oraz między skupieniami włókien tkanki łącznej. Naskórek odżywiany jest przez chłonkę krążącą w przestrzeniach międzykomórkowych warstwy żywej. Analogicznie do układu naczyń krwionośnych wyodrębnia się splot limfatyczny podbrodawkowy i głęboki (naczynia w tym ostatnim opatrzone są zastawkami). Podobnie jak w naczyniach włosowatych ściana naczyń chłonnych wyścielona jest śródbłonkiem. Wrodzony niedorozwój naczyń lub pozapalna ich niedrożność prowadzą do rozwoju miękkich, ciastowa-tych obrzęków skóry, co spowodowane jest trudnością odpływu chłonki. Początkowo wiotkie obrzęki mogą utrwalić się i przejść w stałe, powodując w ten sposób znaczne zniekształcenie niektórych okolic ciała, np. warg, twarzy i kończyn, zwłaszcza dolnych.
Glucosamine Plecak Adidas Sudocrem