U dorosłego człowieka wynosi ona przeciętnie 1,5—2 m2. Skóra jest zbudowana z 3 warstw w kierunku od zewnątrz do wewnątrz: 1) naskórka (epidermis), 2) łącznotkankowej skóry właściwej (corium), 3) tkanki podskórnej (tela subcutanea), znajdującej się głębiej. Luźne utkanie tkanki podskórnej warunkuje przesuwalność skóry w stosunku do tkanek głębszych i zapobiega mechanicznemu uszkodzeniu powłok.
Wyróżnić można 2 główne rodzaje skóry: 1) pozbawioną włosów — skórę dłoni i stóp, o rysunku siatki składającej się z rowków (bruzd) i listewek o znamiennej konfiguracji, wykorzystywanej do celów daktyloskopowych; poszczególne warstwy naskórka są tu bardzo wyraźne, a warstwa rogowa szczególnie gruba; 2) skórę owłosioną — z obecnymi w niej mieszkami włosowymi i gruczołami łojowymi, pozbawioną otorbionych narządów czucia. Żaden odcinek skóry nie jest identyczny z innymi; wyjątek pod tym względem stanowią symetryczne okolice ciała. Przy oglądaniu skóry z bliska lub przez lupę można dostrzec na jej powierzchni drobne pólka, zależne od obecności tzw. listewek skórnych i znajdujących się między nimi drobnych rowków, zwanych bruzdami międzybrodawkowymi. Układ listewek skórnych i dzielących je bruzd jest szczególnie wyraźnie rozwinięty w obrębie opuszek palców. Każdy człowiek ma swój własny rysunek opuszek palców, utrzymujący się w ciągu całego życia. Ta cecha jest wykorzystywana do celów daktyloskopii w kryminologii.
Leczenie paradontozy sklep ortopedyczny dietetyk poznań