Dermatologia, nauka o chorobach skóry, jest stosunkowo młodą dziedziną medycyny, którą wyodrębniono w XIX wieku. Traktowana początkowo jako dyscyplina morfologiczna, współczesna dermatologia zawdzięcza swój rozwój m.in. mikrobiologii, serologii, alergologii, histochemii i immunologii. W tym ujęciu badania nad etiopatogenezą chorób skóry ukierunkowane są pod kątem ustalenia wzajemnych powiązań i 2ależności między skórą a narządami wewnętrznymi oraz całością organizmu. Skóra stanowi powłokę ogólną (integumentum commune), osłaniającą ustrój od zewnątrz. W powłoce tej doszło w rozwoju filogenetycznym do anatomicznego i czynnościowego zróżnicowania pewnych struktur, określonych jako przydatki skóry (adnexa cutis). Należą do nich gruczoły potowe, łojowe, włosy i paznokcie. Skóra jest narządem o budowie złożonej, warstwowej, przystosowanym do pełnienia wielu czynności (osłanianie ustroju, odbieranie bodźców pochodzących ze świata zewnętrznego, które są przekazywane do ośrodkowego układu nerwowego przez wielorakie receptory). Z uwagi na swą znaczną powierzchnię, duże zróżnicowanie anatomiczne oraz swoistość czynności biologicznych skóra stanowi narząd niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu jako całości. W okolicach naturalnych otworów ciała (przewód pokarmowy, oddechowy, moczowy, narządy płciowe) skóra przechodzi w błonę śluzową odpowiednich narządów.
stomatologia łódź liposukcja dietetyk Katowice